• Start
    Start Tutaj znajdziesz wszystkie wpisy dostępne na stronie.
  • Blogerzy
    Blogerzy Wyszukaj ulubionego blogera na stronie.
  • Login
    Login Formularz logowania
Dodane przez w w Świeccy w liturgii
  • Rozmiar czcionki: Większa Mniejsza
  • Przeczytano: 5428
  • 0 komentarze
  • Drukuj

Tęskno mi, Panie...

   Dobiega końca trzecia niedziela Adwentu, która w całym czasie przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego i oczekiwania na Jego powtórne przyjście na końcu czasów ma wyjątkowy charakter. A przynajmniej taki mieć powinna. Jest nazywana Niedzielą Gaudete, Radości lub Różową. Pierwsze dwa określenia związane są z tekstami liturgicznymi przeznaczonymi na ten dzień. Antyfona na wejście wzywa: „Gaudete in Domino!” („Radujcie się zawsze w Panu, raz jeszcze powiadam: radujcie się! Pan jest blisko” - Flp 4, 4n). 

   Antyfonę tę znajdziemy w formularzu na III niedzielę Adwentu, powinna ona wybrzmieć w pieśni na wejście. Radość pojawia się także w kolekcie, czyli modlitwie dnia: „Boże, Ty widzisz z jaką wiarą oczekujemy świąt Narodzenia Pańskiego, spraw, abyśmy przygotowali nasze serca i z radością mogli obchodzić wielką tajemnicę naszego zbawienia”.

   Wreszcie o radości mówią dzisiejsze czytania biblijne. W pierwszym (Iz 61,1-2a.10-11): „(…) Ogromnie weselę się w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty…”. Refren psalmu (tu pewna wyjątkowość: jako psalm responsoryjny na dzisiejszą niedzielę przewidziano Pieśń Maryi - Magnificat, czyli fragment z Ewangelii Łk 1,46-50.53-54): „Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim”.

   Drugie czytanie (1 Tes 5,16-24): „Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie! W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was…”. Ewangelia (J 1,6-8.19-28) może wydawać się pozbawiona radości: oto Jan Chrzciciel zapowiada objawienie się Mesjasza. Nie mówi zatem wprost o radości, ale pokazuje, że należy jej szukać: „Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie” (w. 26). Jezus jest pośród nas i w nas - wszystkich ochrzczonych. Jego obecnością winniśmy się radować. I nie chodzi o jakieś emocjonalne uniesienia. Radość powinna się wyrażać w aktywnym przeżywaniu liturgii i całej dzisiejszej niedzieli.

   Wytłumaczenie trzeciego określenia dzisiejszej niedzieli jest chyba najtrudniejsze, ponieważ mało gdzie można je zobaczyć. Nazwa „różowa” wywodzi się od koloru szat liturgicznych przewidzianych na ten dzień. Kolor różowy (potocznie: rozjaśniony fioletowy) podkreśla radość z bliskości Pana (Adwent) i przerwę w dyscyplinie pokutnej (Wielki Post), stąd też różowe szaty liturgiczne stosuje się tylko dwa razy do roku: w niedzielę gaudete i w niedzielę laetare (IV niedziela Wielkiego Postu). Dodatkowo w Adwencie kolor ten jest kojarzony z wyglądem nieba o świcie - nadchodzący Zbawiciel jest Światłem, które rozprasza ciemności.

   Jak to jest (czy raczej: jak to było) z dzisiejszą wyjątkowością? Pieśń na wejście: „Niebiosa, rosę spuście nam z góry; Sprawiedliwego wylejcie, chmury. O wstrzymaj, wstrzymaj Twoje zagniewanie i grzechów naszych zapomnij już, Panie! (…) Grzech nas oszpecił i w sprośnej postaci stoim przed Tobą, jakby trędowaci. (…) O, spojrzyj, spojrzyj na lud Twój znękany i ześlij Tego, co ma być zesłany” - skądinąd piękna adwentowa pieśń, a jaka radość z niej tryska! Szaty liturgiczne: oczywiście fioletowe, w końcu mamy Adwent. „W okresie Adwentu należy zdobić ołtarze kwiatami z umiarem odpowiadającym charakterowi tego czasu, bez uprzedzania pełnej świątecznej radości płynącej z Narodzenia Pańskiego” (OWMR nr 305) - co widzę? Ołtarz obficie ozdobiony kwiatami w kolorach białym i różowym (czyżby kolor celowy?). Przed ołtarzem wieniec adwentowy, który się "rozprostował" i przypominał grządkę w ogrodzie, z której wyrastały cztery świece (ze względów praktycznych: plastikowe kolumny). Bez komentarza.

   Z czego wynika ta dzisiejsza „zwyczajność”? Czy dlatego, że współcześnie w całym Adwencie bardziej od nawrócenia podkreśla się pobożne i radosne oczekiwanie (Ogólne normy roku liturgicznego i kalendarza nr 39)? Jeśli to jest odpowiedź, to nie powinna usprawiedliwiać ani tym bardziej uzasadniać takiego upraszczania formy (bo treść, czyli teksty liturgiczne z oczywistych względów zostały zachowane). „Rozmaitość kolorów szat liturgicznych ma uzewnętrzniać charakter sprawowanych misteriów wiary, a także ideę rozwoju chrześcijańskiego życia w ciągu roku liturgicznego” (OWMR nr 345) - choćby na tym przykładzie dostrzegam zubożenie i tęsknię za bogactwem, pięknem, wymową i prawdziwością znaków, tradycją…

0
Bydgoszczanka. Z wykształcenia pedagog kilku specjalności. Zainteresowania: liturgika, muzyka liturgiczna.
Jest członkiem Stowarzyszenia DIAKONIA Ruchu Światło-Życie i Centralnej Diakonii Liturgicznej.
Jej obecność na stronie Ośrodka jest owocem KAMuzO w Brennej Leśnicy.

Komentarze

Kto szuka znajduje...

wbiblii

Polecane Video

Diakonia Muzyczna

diakonia muzyczna

1% na OL

1 procent2

W drodze