• Start
    Start Tutaj znajdziesz wszystkie wpisy dostępne na stronie.
  • Blogerzy
    Blogerzy Wyszukaj ulubionego blogera na stronie.
  • Login
    Login Formularz logowania
Dodane przez w w Świeccy w liturgii
  • Rozmiar czcionki: Większa Mniejsza
  • Przeczytano: 4686
  • 0 komentarze
  • Drukuj

O nowości Nowego

   Pierwszy dzień stycznia - Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi, powszechnie: Nowy Rok. Początek nowego - ma być pełen zdrowia, pokoju, najczęściej: szczęśliwy. Co nowego jest w tym Nowym (nawiasem: w wielu miejscach 31 grudnia nazywany jest Starym) Roku - a ściślej: dniu - i gdzie w tej czasoprzestrzeni jest liturgia? Inspiracją do rozważenia stała się homilia, którą dziś usłyszałam, a która traktowała o postrzegania czasu.

 

Nowy Rok
    Kalendarzowy rzeczywiście zaczyna się dzisiaj. Ten sposób liczenia pojawił się dopiero kilkaset lat temu, a świętowanie Nowego Roku stało się zwyczajem ok. 130-140 lat temu. Wiązało się to także z wiarą ludzi w postęp (nowe będzie lepsze). Gdyby sięgnąć do korzeni zauważymy, że nasz dzisiejszy „czas” u Greków miał dwa oddzielne znaczenia: „chronos” i „kairos”. Pierwszy czas jest mierzalny, przewidywalny, stały (constans), wyznaczany poprzez układy i ruchy ciał niebieskich - sekundy, minuty, godziny, doby (dni), tygodnie, miesiące… Jest to czas, który "mamy" w zegarku i kalendarzu. Drugi - to czas wyjątkowy, świąteczny, niepowtarzalny. Oktawa Bożego Narodzenia, która kończy się 1 stycznia ma taki właśnie wymiar - to, co się nie stało w ciągu tych dni, to się już nie stanie, drugiego takiego czasu już nie będzie. Homileta podał następujący przykład: gdyby Maryja w chwili zwiastowania powiedziała aniołowi „przyjdź jutro, muszę to przemyśleć” to nie byłoby Bożego Narodzenia.

W liturgii
    Misterium Paschalne Chrystusa, chociaż jest wpisane w czas i zmieniające się pory roku („chronos”) i liczy tyle samo dni i tygodni, to jednak ma własną strukturę, która tworzyła się w ciągu wielu wieków. Oficjalne nazwy pojawiały się później: rok kościelny, Pański, chrześcijański, duchowy, łaski, zbawienia i liturgiczny (od XIX w.). Od przełomu X i XI wieku rok liturgiczny zaczyna się od pierwszej niedzieli Adwentu (I Nieszpory), która przypada między 27 listopada a 3 grudnia. Wcześniej rozpoczynał się 1 marca (a w niektórych krajach w Wielkanoc, Boże Narodzenie czy Dzień Zwiastowania). Rok liturgiczny pozwala nam przeżyć na nowo wydarzenia związane z naszym zbawieniem - w ciągu jednego roku kolejno odsłaniane jest całe Misterium Chrystusa: oczekiwanie, zwiastowanie, nadejście, działalność, śmierć, zmartwychwstanie, królowanie.

   Układ roku liturgicznego jest następujący:
       - I niedziela Adwentu > ADWENT
       - Narodzenie Pańskie > OKRES BOŻEGO NARODZENIA
       - Niedziela Chrztu Pańskiego > OKRES ZWYKŁY
       - Środa Popielcowa > WIELKI POST
       - TRIDUUM PASCHALNE
       - OKRES WIELKANOCNY
       - Zesłanie Ducha Św. > OKRES ZWYKŁY
         aż do soboty przed I niedzielą Adwentu

   To oczywiście pewne uproszczenie, schemat. Zainteresowanych tematem odsyłam do innych stron (np. Duszpasterstwa Ministrantów Archidiecezji Katowickiej), albo do literatury - najlepiej do 2 tomu „Liturgiki” ks. B. Nadolskiego, który nosi tytuł „Liturgia i czas”.

Abecadło i liczydło
    Warto jeszcze wspomnieć, że kalendarz liturgiczny dzieli rok na okresy liturgiczne, te natomiast na tygodnie, a następnie na dni.
    I tak na przykład najbliższa niedziela (8 stycznia) będzie Niedzielą Chrztu Pańskiego roku B, która zakończy okres Bożego Narodzenia. Następujący po niej poniedziałek będzie poniedziałkiem I tygodnia w ciągu roku II, dalej: wtorek I tygodnia w ciągu roku II itd. Co oznaczają te literki i cyfry? Dotyczą one czytań biblijnych w niedziele i święta (litery) i w dni powszednie okresu zwykłego (cyfry). I tak w niedziele i święta roku A czyta się Ewangelię wg św. Mateusza, w roku B - wg św. Marka, a w roku C - wg św. Łukasza. Z kolei w dni powszednie okresu zwykłego systematycznie czyta się poszczególne księgi - mamy naprzemiennie rok I i II.
   Aby odnaleźć się w czasoprzestrzeni: teraz mamy rok B (II), następny będzie rok C (I), dalej: A (II), B (I) itd. Każdy rok rozpoczyna się w I niedzielę Adwentu (I Nieszpory), a kończy w sobotę przed I niedzielą kolejnego Adwentu.

    W dzisiejszym, dość konkretnym świecie, łatwiej rzucić okiem na kalendarz: 1 stycznia - Nowy Rok. Skoro dziś właśnie zaczyna się „nowe”, to niech liturgicznym akcentem tego dnia będzie „noworoczne” błogosławieństwo z dzisiejszej liturgii słowa (Lb 6,24-27): «Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem. Tak będą wzywać imienia mojego nad Izraelitami, a Ja im będę błogosławił». Amen.

Oznaczone w: Czas Liturgia
0
Bydgoszczanka. Z wykształcenia pedagog kilku specjalności. Zainteresowania: liturgika, muzyka liturgiczna.
Jest członkiem Stowarzyszenia DIAKONIA Ruchu Światło-Życie i Centralnej Diakonii Liturgicznej.
Jej obecność na stronie Ośrodka jest owocem KAMuzO w Brennej Leśnicy.

Komentarze

Kto szuka znajduje...

wbiblii

Polecane Video

Diakonia Muzyczna

diakonia muzyczna

1% na OL

1 procent2

W drodze